ഫുട്ബോൾ ലോകത്തെ 'രാജകീയ ക്ലബ്' (Los Blancos) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന റയൽ മാഡ്രിഡ് ഇന്ന് ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധിയുടെ നിഴലിലാണ്. ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച താരനിരകളിലൊന്ന് കൈവശമുണ്ടായിട്ടും, മൈതാനത്ത് റയൽ പതറുന്ന കാഴ്ചയാണ് ഫുട്ബോൾ ലോകം കാണുന്നത്. 15 തവണ ചാമ്പ്യൻസ് ലീഗ് ജേതാക്കളായ ഒരു ടീമിന് എവിടെയാണ് പിഴയ്ക്കുന്നത്? ഉത്തരങ്ങൾ തേടുമ്പോൾ അത് കേവലം ഒരു തന്ത്രപരമായ പരാജയമല്ലെന്നും, പകരം താരങ്ങളുടെ അമിതമായ ഈഗോയും (Ego), ടീം മാനേജ്‌മെന്റിലെ പാളിച്ചകളുമാണെന്ന് വ്യക്തമാകും.

ഗാലക്റ്റിക്കോസ് മോഡലിന്റെ തിരിച്ചടി

ഫ്ലോറന്റിനോ പെരസ് എന്ന റയൽ പ്രസിഡന്റ് മുന്നോട്ടുവെച്ച 'ഗാലക്റ്റിക്കോസ്' (Galacticos) നയത്തിന്റെ രണ്ടാം വരവാണ് ഇപ്പോൾ റയലിൽ നടക്കുന്നത്. കിലിയൻ എംബാപ്പെ, വിനീഷ്യസ് ജൂനിയർ, ജൂഡ് ബെല്ലിംഗ്ഹാം എന്നീ സൂപ്പർ താരങ്ങളെ ഒരേ സമയം ടീമിൽ എത്തിച്ചപ്പോൾ ലോകം കരുതിയത് റയൽ അജയ്യരാകുമെന്നാണ്. എന്നാൽ, ഈ താരങ്ങളെല്ലാം ഒരേ പൊസിഷനിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് ലെഫ്റ്റ് വിംഗിൽ) കളിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരാണ് എന്നത് വലിയ തലവേദനയായി.

കിലിയൻ എംബാപ്പെയുടെ വരവോടെ ടീമിലെ സന്തുലിതാവസ്ഥ നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്നത് ഒരു വസ്തുതയാണ്. വിനീഷ്യസ് ജൂനിയർ നേരത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്ന റോളുകൾ എംബാപ്പെയ്ക്ക് വേണ്ടി മാറ്റം വരുത്തേണ്ടി വന്നപ്പോൾ, അത് ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള ഈഗോ പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് വഴിതെളിച്ചുവെന്ന് റിപ്പോർട്ടുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഓരോരുത്തരും തങ്ങളാണ് ടീമിലെ വലിയ താരം എന്ന് തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ടീം എന്ന നിലയിലുള്ള ഒത്തൊരുമ (Cohesion) നഷ്ടപ്പെടുന്നു. എംബാപ്പെ എന്ന ഗോൾ മെഷീനെ ടീമിലെത്തിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു ടീം പ്ലെയർ എന്നതിലുപരി ഒരു സോളോ പെർഫോമർ ആയി മാറുന്നു എന്ന വിമർശനം ശക്തമാണ്.

ഈഗോ മാനേജ്‌മെന്റിലെ പരാജയവും പരിശീലക പ്രതിസന്ധിയും

കാർലോ ആൻസലോട്ടിയെപ്പോലെ ശാന്തനായ ഒരു പരിശീലകന് പോലും ഈ താരങ്ങളുടെ ഈഗോ നിയന്ത്രിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അദ്ദേഹത്തിന് പിന്നാലെ വലിയ പ്രതീക്ഷയോടെ എത്തിയ സാബി അലോൺസോയും ക്ലബ്ബിനെ മെരുക്കാനാവാതെ കളം വിട്ടു. നിലവിൽ റയൽ മുൻ താരമായ അൽവാരോ അർബെലോവ പരിശീലക സ്ഥാനത്ത് എത്തിയിട്ടും സ്ഥിതിഗതികൾക്ക് കാര്യമായ മാറ്റമില്ല. സൂപ്പർ താരങ്ങളെ അവരുടെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് കളിക്കാൻ വിടുക എന്നതായിരുന്നു ആൻസലോട്ടിയുടെ ശൈലി. എന്നാൽ, കൃത്യമായ അച്ചടക്കവും ജോലിഭാരവും (Work rate) ആവശ്യപ്പെടുന്ന ആധുനിക ഫുട്ബോളിൽ ഈ ശൈലി പരാജയപ്പെടുന്നു.

മുൻകാലങ്ങളിൽ സിനദിൻ സിദാൻ ക്രിസ്റ്റ്യാനോ റൊണാൾഡോയെപ്പോലുള്ള വമ്പൻ താരങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന രീതിയിൽ ഒരു കർക്കശമായ സമീപനം ഇപ്പോൾ റയലിൽ കാണുന്നില്ല. ഇതിഹാസ താരം കരീം ബെൻസെമ അടുത്തിടെ നിരീക്ഷിച്ചതുപോലെ, "താരങ്ങൾ തെറ്റായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ അത് തുറന്നുപറയാൻ ശേഷിയുള്ള ഒരു ലീഡർ ഇപ്പോൾ റയൽ ഡ്രസ്സിംഗ് റൂമിലില്ല." അർബെലോവയ്ക്ക് താരങ്ങൾക്കിടയിൽ ആ പഴയ 'കമാൻഡിംഗ് പവർ' കൊണ്ടുവരാൻ സാധിക്കുമോ എന്നത് വലിയ ചോദ്യചിഹ്നമാണ്.

ടോണി ക്രൂസിന്റെ അഭാവവും മിഡ്ഫീൽഡിലെ വിള്ളലും

റയൽ മാഡ്രിഡിന്റെ പതനത്തിൽ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായത് ഇതിഹാസ താരം ടോണി ക്രൂസിന്റെ വിരമിക്കലാണ്. കളി നിയന്ത്രിക്കാനും താരങ്ങളുടെ ഈഗോ മൈതാനത്ത് പ്രതിഫലിക്കാതെ ടീമിനെ ശാന്തമായി മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനും ക്രൂസിന് സാധിച്ചിരുന്നു. ഇന്ന് റയൽ മിഡ്ഫീൽഡിൽ വേഗതയുണ്ട്, കായികക്ഷമതയുണ്ട് (Physicality), പക്ഷേ കളിയെ കൃത്യമായി വായിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മസ്തിഷ്കമില്ല.

ലൂക്കാ മോഡ്രിച്ചിന്റെ പടയിറക്കത്തോടെ റയലിന്റെ പഴയ മിഡ്ഫീൽഡ് പ്രതാപം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടതായി കളത്തിനകത്ത് വ്യക്തമായി കാണാം. ചുവമേനി, കാമവിംഗ എന്നിവർ മികച്ച താരങ്ങളാണെങ്കിലും ക്രൂസും മോഡ്രിച്ചും നൽകിയിരുന്ന ആ ഒരു സ്ട്രക്ചർ (Structure) ടീമിന് നൽകാൻ അവർക്കായിട്ടില്ല. പന്ത് കൈവശം വയ്ക്കുന്നതിനേക്കാൾ അത് എങ്ങനെയെങ്കിലും മുന്നേറ്റ നിരയിലേക്ക് എത്തിക്കുക എന്ന തിരക്കാണ് ഇന്ന് മാഡ്രിഡ് മിഡ്ഫീൽഡിൽ കാണുന്നത്.

 പ്രതിരോധത്തിലെ തകർച്ചയും അശ്രദ്ധയും

മുന്നേറ്റ നിരയിലെ താരങ്ങൾ അവരുടെ പ്രശസ്തിയിലും ഗോളുകളിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുമ്പോൾ, പ്രതിരോധം അനാഥമാകുന്നു. എഡർ മിലിറ്റാവോ, ഡേവിഡ് അലാബ എന്നിവരുടെ പരിക്കുകൾ റയലിനെ അടിമുടി തളർത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ പരിക്കുകളേക്കാൾ ഉപരി താരങ്ങളുടെ മനോഭാവമാണ് പ്രശ്നം. പന്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ തിരികെ ഓടിവന്ന് പ്രതിരോധിക്കാൻ മടിക്കുന്ന സൂപ്പർ താരങ്ങളുടെ പ്രവണത പ്രതിരോധ നിരയെ വലിയ സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കുന്നു.

വിനീഷ്യസും എംബാപ്പെയും അടങ്ങുന്ന മുന്നേറ്റ നിര പ്രതിരോധത്തിൽ സഹായിക്കാത്തത് റുഡിഗറെ പോലുള്ള ഡിഫൻഡർമാരെ ശരാശരി ടീമുകൾക്ക് മുന്നിൽ പോലും ദുർബലരാക്കുന്നു. ചെറിയ ടീമുകൾ പോലും റയലിനെതിരെ കൗണ്ടർ അറ്റാക്കുകളിലൂടെ അനായാസം ഗോൾ കണ്ടെത്തുന്നത് ഈ സംഘാടനമില്ലായ്മ (Lack of organization) കൊണ്ടാണ്.

അരാജകത്വത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന അനിശ്ചിതത്വം

ആൻസലോട്ടിയുടെ പടിയിറക്കവും സാബി അലോൺസോയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള വിടവാങ്ങലും റയൽ മാഡ്രിഡ് എന്ന ക്ലബ്ബിനെ ഒരു തരം അരാജകത്വത്തിലേക്കാണ് നയിച്ചത്. ഓരോ പരിശീലകനും ഓരോ രീതികൾ കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും താരങ്ങൾ പരിശീലകനേക്കാൾ വലുതാണെന്ന തോന്നൽ ഡ്രസ്സിംഗ് റൂമിൽ ഉടലെടുത്തിരിക്കുന്നു. അർബെലോവയ്ക്ക് ടീമിലെ ആഭ്യന്തര പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ വേണ്ടത്ര സമയം ലഭിക്കുന്നില്ല എന്നതും വെല്ലുവിളിയാണ്. താരങ്ങൾക്കിടയിലെ സോഷ്യൽ മീഡിയ യുദ്ധങ്ങളും ബാലൺ ഡി ഓർ വിവാദങ്ങളും ടീമിന്റെ ഏകാഗ്രതയെ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

റയൽ മാഡ്രിഡ് തകരുന്നത് അവരുടെ പ്രതിഭ കുറഞ്ഞതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് പ്രതിഭകളെ ഒരു ചരടിൽ കോർക്കാൻ സാധിക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ്. ഫുട്ബോൾ എന്നത് ഒരു വ്യക്തിഗത കായിക വിനോദമല്ലെന്നും, അത് 11 പേർ ഒരേ മനസ്സോടെ കളിക്കേണ്ട കളിയാണെന്നും സൂപ്പർ താരങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാത്ത പക്ഷം റയലിന്റെ തിരിച്ചുവരവ് അസാധ്യമാകും.

ഈഗോകൾക്ക് മുകളിൽ ക്ലബ്ബിന്റെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ വരണമെങ്കിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ട്രാൻസ്ഫർ വിൻഡോകളിൽ ചില കടുത്ത തീരുമാനങ്ങൾ പ്രസിഡന്റ് പെരസിന് എടുക്കേണ്ടി വരും. ഒരുപക്ഷേ, ടീമിന് ദോഷം ചെയ്യുന്ന ഏത് വമ്പൻ താരത്തെയും വിൽക്കാൻ മടിക്കാത്ത പഴയ പെരസിനെ ഫുട്ബോൾ ലോകം വീണ്ടും കാണേണ്ടി വന്നേക്കാം. 'വൈറ്റ് ഹൗസ്' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ബെർണബ്യൂവിൽ ശാന്തിയും സമാധാനവും തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരണമെങ്കിൽ വ്യക്തിഗത നേട്ടങ്ങളേക്കാൾ ടീമിന്റെ വിജയത്തിന് മുൻഗണന നൽകുന്ന ഒരു പുതിയ സംസ്കാരം അവിടെ ഉടലെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.