അടുത്ത ജന്മത്തില്‍

നമുക്ക് മരങ്ങളായ് ജനിക്കണം.

അടുക്കാതിരിക്കാന്‍
അകറ്റി നട്ടവരു കാണാതെ,
നമുക്ക് ശിഖരങ്ങള്‍ കൊണ്ട്
കെട്ടി പുണരണം.

കാറ്റിനെ ഹംസമാക്കി,
ഇലകള്‍ കൊണ്ട് പ്രണയം മൂളണം.

പൂമ്പാറ്റയെ കൊതിപ്പിച്ച്,
പൂക്കള്‍ കൊണ്ട് പരസ്പരം
പുഞ്ചിരി കൈമാറണം.

ഒടുവിലാരോ പറഞ്ഞു,
ശിഖരം മുറിച്ച്,
നമ്മളകലുമ്പോഴേക്കും,

വേരുകള്‍ മണ്ണിലേക്കാഴ്ന്നു വളരണം.

അവിടെ,
മണ്ണിനടിയില്‍
വേരുകള്‍ തമ്മില്‍ കെട്ടിപ്പിരിയണം.

അതെ,
ഇനിയൊരിക്കലാര്‍ക്കും
പിരിക്കാനാവത്ത
വിതം
നമുക്ക് പിരിഞ്ഞൊന്നാവണം.