തിരുവനന്തപുരത്തെ നരുവാമൂട്ടില്‍ നിന്ന് കഴിഞ്ഞ ദിവസം പുറത്തുവന്ന വാര്‍ത്ത കേരള മനസ്സാക്ഷിയെ ഒട്ടാകെ ഞെട്ടിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഒന്നരവര്‍ഷം മുമ്പ് ഒരു ഫുട്‌ബോള്‍ ടര്‍ഫിലുണ്ടായ നിസ്സാര തര്‍ക്കം മനസ്സില്‍ കൊണ്ടുനടന്ന്, ഒടുവില്‍ പതിനെട്ടുകാരനായ ശിവസൂര്യയെ ഒരു കടയുടെ ചില്ലുഭിത്തിയിലേക്ക് തള്ളിമാറ്റി ക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തിയ സംഭവം.

തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒളിവിലായിരുന്ന നാല് പ്രതികളെയും പൊലിസ് പിടികൂടി. കൊല്ലപ്പെട്ട ശിവസൂര്യയുടെ പ്രായം 18 വയസ്സ്, പിടിക്കപ്പെട്ട പ്രതികളും സമാന പ്രായത്തിലുള്ള യുവാക്കള്‍. തോളില്‍ കൈയിട്ട് നടക്കേണ്ട പ്രായത്തില്‍, മനസ്സില്‍ കൊടുംപകയും ആയുധങ്ങളുമായി നമ്മുടെ കൗമാരം തെരുവിലിറങ്ങുമ്പോള്‍ കേരളം ഭയപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. ഇത് ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു സംഭവമല്ല, മറിച്ച് സ്‌കൂള്‍കോളജ് വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ക്കിടയില്‍ വര്‍ധിച്ചുവരുന്ന അക്രമവാസനയുടെ ഒടുവിലത്തെ ഉദാഹരണം മാത്രമാണ്.

എവിടെയാണ് പിഴയ്ക്കുന്നത്?

ഒരു ചെറിയ 'തുറിച്ചുനോട്ടം' പോലും കൊലപാതകത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന തരത്തില്‍ ഇന്നത്തെ കുട്ടികള്‍ ഇത്രയധികം അക്രമാസക്തരാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? മനശാസ്ത്രജ്ഞരും സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകരും ഇതിന് പിന്നില്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന പ്രധാന കാരണങ്ങള്‍ എന്താണെന്നു നോക്കാം.

മയക്കുമരുന്നിന്റെ മാരക സ്വാധീനം- നരുവാമൂട് കേസിലെ പ്രതികള്‍ മദ്യലഹരിയിലായിരുന്നു എന്നത് വ്യക്തമാണ്. ഇന്ന് കാംപസുകളിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുന്ന കഞ്ചാവ്, എം.ഡി.എം.എ (MDMA) തുടങ്ങിയ കൃത്രിമ ലഹരിവസ്തുക്കള്‍ കുട്ടികളുടെ മസ്തിഷ്‌ക നിയന്ത്രണം പൂര്‍ണമായും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. ക്രൂരകൃത്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ ഇവര്‍ക്ക് ഭയമില്ലാതാകുന്നത് ഈ ലഹരിയുടെ പുറത്താണ്.

റീലുകളിലെ 'മാസ്സ്' സംസ്‌കാരം- സോഷ്യല്‍ മീഡിയയിലെ റീലുകളിലും ഇന്‍സ്റ്റാഗ്രാമിലും ഗ്യാങ്സ്റ്റര്‍ സിനിമകളിലെ ഡയലോഗുകള്‍ ഇട്ട് 'മാസ്സ്' കാണിക്കാനാണ് ഇന്നത്തെ കൗമാരക്കാരില്‍ പലര്‍ക്കും താല്‍പര്യം. ഗ്രൂപ്പുകള്‍ തിരിഞ്ഞ് പരസ്പരം വെല്ലുവിളിക്കുന്നതും അക്രമത്തെ ഹീറോയിസമായി കാണുന്നതും ഇവര്‍ ഫാഷനാക്കി മാറ്റുന്നു.

കൂട്ടുകെട്ടിലെ 'പിയര്‍ പ്രഷര്‍' (Peer Pressure): സൗഹൃദവലയങ്ങളില്‍ താന്‍ ഒട്ടും പിന്നിലല്ലെന്ന് കാണിക്കാനുള്ള കൗമാരക്കാരുടെ ശ്രമം പലപ്പോഴും അക്രമത്തിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത്. ഒരു തര്‍ക്കമുണ്ടാകുമ്പോള്‍ സമാധാനത്തോടെ പിന്മാറുന്നവനെ 'പേടിത്തൊണ്ടന്‍' എന്ന് വിളിച്ച് കൂട്ടുകാര്‍ ഒറ്റപ്പെടുത്തുമോ എന്ന ഭയം പലരെയും ക്രൂരമായ അക്രമങ്ങളിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു.

ഡിജിറ്റല്‍ ഒറ്റപ്പെടലും സംഭാഷണങ്ങളുടെ കുറവും- ഇന്ന് ഒരേ വീട്ടില്‍ ജീവിക്കുമ്പോഴും മാതാ പിതാക്കളും കുട്ടികളും തമ്മില്‍ സംസാരിക്കുന്നത് വളരെ കുറവാണ്. എല്ലാവരും സ്വന്തം മൊബൈല്‍ സ്‌ക്രീനുകളിലേക്ക് ഒതുങ്ങിപ്പോകുമ്പോള്‍, ഡിജിറ്റല്‍ ലോകത്ത് ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുന്ന കുട്ടികള്‍ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യവും നിരാശയും തുറന്നുപറയാന്‍ ഇടമില്ലാതെ തെറ്റായ വഴികള്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.

 

ALSO READ: ഒന്നരവര്‍ഷത്തെ പക, ഒടുവില്‍ ദാരുണാന്ത്യം; തിരുവനന്തപുരത്ത് 18 കാരനെ ചില്ലുകൂട്ടിലേക്ക് തള്ളിയിട്ട് കൊന്ന കേസില്‍ മുഴുവന്‍ പ്രതികളും പിടിയില്‍

കുറഞ്ഞുപോകുന്ന സഹിഷ്ണുത- പരാജയങ്ങളെയോ ഒരു ചെറിയ വിമര്‍ശനത്തെയോ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് മടിയാണ്. വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാനോ ക്ഷമിക്കാനോ ഉള്ള മാനസിക വളര്‍ച്ച കുട്ടികളില്‍ ഇല്ലാതെയാകുന്നു.

ഉത്തരവാദിത്തം ആരുടേതാണ്?

ഇതൊരു ക്രമസമാധാന പ്രശ്‌നം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു ഗുരുതരമായ സാമൂഹിക രോഗമാണ്. അതിനാല്‍ ഇതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തത്തില്‍ നിന്ന് ആര്‍ക്കും കൈകഴുകാന്‍ കഴിയില്ല.

മാതാപിതാക്കളുടെ ജാഗ്രതക്കുറവ്

കുട്ടികളുടെ ആദ്യത്തെ കാവലാളാകേണ്ടത് മാതാപിതാക്കളാണ്. കുട്ടികള്‍ക്ക് പെട്ടെന്ന് കൈയില്‍ വന്‍തുക വരുന്നത് എവിടെനിന്നാണ്? അവര്‍ ആരുമായാണ് സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കുന്നത്? രാത്രി വൈകി വീട്ടില്‍ വരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ഈ ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കാന്‍ മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക് കഴിയണം. അമിതമായ വാത്സല്യം കൊടുത്ത് മക്കളുടെ തെറ്റുകളെ മൂടിവയ്ക്കുന്നത് അവരെ ക്രിമിനലുകളാക്കി മാറ്റാനേ ഉപകരിക്കൂ.

 പാഠ്യപദ്ധതിയിലെ മാറ്റങ്ങള്‍

സ്‌കൂളുകളും കോളജുകളും വെറുമൊരു മാര്‍ക്ക് വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായി മാറരുത്. കുട്ടികളുടെ മാനസികാരോഗ്യത്തിനും കൗണ്‍സലിങിനും വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ കൂടുതല്‍ സമയം മാറ്റിവയ്ക്കണം. കായികം, കലകള്‍ എന്നിവയിലേക്ക് കുട്ടികളുടെ ചിന്തകളെ തിരിച്ചുവിട്ടാല്‍ ഒരു പരിധി വരെ ഇത്തരം അക്രമവാസനകള്‍ കുറയ്ക്കാന്‍ സാധിക്കും.

നിയമസംവിധാനങ്ങളുടെ ഏകോപനവും മാറ്റങ്ങളും

കാംപസുകളിലെ അക്രമങ്ങള്‍ തടയുന്നതില്‍ നിയമപാലകര്‍ക്കും ബന്ധപ്പെട്ട വകുപ്പുകള്‍ക്കും വലിയൊരു പങ്കുവഹിക്കാനുണ്ട്. ചില മേഖലകളില്‍ കുറച്ചുകൂടി ജാഗ്രത പുലര്‍ത്തേണ്ടതുണ്ടെന്ന് സമീപകാല സംഭവങ്ങള്‍ കാണിച്ചുതരുന്നു. 

ലഹരി വിരുദ്ധ നിരീക്ഷണം ശക്തമാക്കല്‍- സ്‌കൂളുകളുടെയും കോളജുകളുടെയും പരിസരങ്ങളില്‍ ലഹരിവസ്തുക്കള്‍ എത്തുന്ന വഴികള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും അടയ്ക്കക്കാന്‍ എക്‌സൈസ്, പൊലിസ് സംവിധാനങ്ങളുടെ നിരന്തരമായ നിരീക്ഷണം ആവശ്യമാണ്. പലപ്പോഴും ഇത്തരം പരിശോധനകള്‍ തുടര്‍ച്ചയായി കൊണ്ടുപോകുന്നതില്‍ വരുന്ന പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ പരിഹരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.

സൈബര്‍ ഇടങ്ങളിലെ ജാഗ്രത- കൗമാരക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ അക്രമസംസ്‌കാരം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന തരം സോഷ്യല്‍ മീഡിയ അക്കൗണ്ടുകളെയും ഗ്രൂപ്പുകളെയും മുന്‍കൂട്ടി കണ്ടെത്താന്‍ സൈബര്‍ സെല്ലിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് കൂടുതല്‍ ഡിജിറ്റല്‍ പട്രോളിങ് ഉണ്ടാവണം.

നിയമപരമായ ബോധവല്‍ക്കരണം- ഗുരുതരമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുമ്പോള്‍ പ്രായപൂര്‍ത്തിയാവാത്തതിന്റെ ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ എപ്പോഴും രക്ഷയ്‌ക്കെത്തില്ല എന്ന യാഥാര്‍ഥ്യം കുട്ടികളെയും മാതാപിതാക്കളെയും ബോധ്യപ്പെടുത്തണം. കഠിനമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളില്‍ നിയമം അതിന്റെ കര്‍ശനമായ വഴിയിലൂടെ തന്നെ സഞ്ചരിക്കുമെന്ന സന്ദേശം സമൂഹത്തിന് നല്‍കാന്‍ നിയമസംവിധാനങ്ങള്‍ക്ക് സാധിക്കണം.

അതായത്, ശിവസൂര്യയുടെ മരണം നമുക്ക് മുന്നിലൊരു വലിയ ചോദ്യചിഹ്നമാണ്. ഇവിടെ ഒരു പതിനെട്ടുകാരന്റെ ജീവന്‍ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോള്‍, ആ കേസില്‍ ജയിലിലാകുന്നത് മറ്റ് നാല് യുവാക്കളുടെ ജീവിതമാണ്. അതായത് തകരുന്നത് അഞ്ച് കുടുംബങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളാണ്.

നിയമം കൊണ്ടോ പൊലിസ് കാവല്‍ കൊണ്ടോ മാത്രം ഈ ദുരന്തം തടയാനാവില്ല. മാതാപിതാക്കളും അധ്യാപകരും പൊതുസമൂഹവും ഒരുമിച്ച് മനസ്സ് വച്ചാല്‍ മാത്രമേ നമ്മുടെ കുട്ടികളെ ഈ പകയുടെയും ലഹരിയും അന്ധകാരത്തില്‍ നിന്ന് നാളെയുടെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാന്‍ സാധിക്കൂ. അല്ലാത്തപക്ഷം, ഇനിയും ചോര ചിന്തുന്നത് നമ്മുടെ സ്വന്തം മക്കളുടെയായിരിക്കും.

 

 

Driven by substance abuse and social media toxic cultures, the rising tide of teenage revenge calls for urgent, collective intervention from parents and authorities before more young lives are shattered."